Joehoe….mijn laatste kuur
Vandaag gaat de vlag uit, ja echt ik ben er nog lang niet maar vandaag krijg ik mijn laatste chemokuur en man o man wat is date en goed gevoel. Ik heb het al een keer in een blog geschreven, maar chemo maakt echt veel kapot en dan ben je een beetje opgekrabbeld en dan volgt de volgende alweer. Nu is dat nog 1 keer een aanslag en dan kan ik langzaamaan weer beginnen op te krabbelen, al weet ik van sommige lotgenoten dat dit echt een hele tijd gaat duren.
Ik krijg veel complimenten dat ik er goed uit zie. Tja, de buitenkant ziet er nog redelijk uit zeker als ik de pruik op heb zien mensen eigenlijk niet dat ik ziek ben. Maar o die binnenkant, die is echt zo “kapot” dat is met geen pen te beschrijven. Ik ben een hijgend paard, als ik al een paar meter loop of iets doe. Maar………. daar gaan we wat aan doen als ik klaar ben met alles. Heb met Wouter van Dongen al besproken dat ik dat bij hem ga doe, lekker rustig aan weer alles opbouwen.
De carnaval is weer achter de rug, ik zag er ontzettend tegenop. Ik heb er iets heel moois van mogen meemaken en ik zeg met recht, ‘MOGEN’. Wat was het een feest in ons ‘moj durpke’ en wat heb ik een complimenten gekregen, alleen omdat ik er was. Mensen van onze ‘moje durpkes’ Bêêk en Gruuninge, jullie hebben me toch wel vleugels gegeven met carnavalszondag en zeker een energie boost. Ik prijs me een gelukkig mens dat ik dit heb mogen meemaken en dit zal me nog lang goed doen, super bedankt.
Na mijn second opinion laatst in de Radboud, heb ik de knoop doorgehakt. Ik heb besloten om toch mijn eigen gevoelens aan de kant te schuiven en geheel met de artsen mee te gaan. Dus over ongeveer 2 weken een nieuwe MRI en dan een borstbesparende operatie aan beide kanten met nog 5 wekenlang dagelijkse bestralingen. Ook moeten er okselklieren verwijdert en bestraald worden en dan…….IS HET KLAAR, OVER EN SLUITEN al weet ik dat ik me echt nog wel tijd moet gunnen om op te knappen en dit niet moet onderschatten. Ik ben goed op internet gaan zoeken en heb een goed gevoel met mijn beslissing en heb het eindelijk los kunnen laten, dat is fijn.
De laatste chemo betekent ook de laatste keer op de RUCO, de afdeling waar ik de chemo krijg. Dat is toch even slikken, want het is een veilig plekje waar je steeds op terug kunt vallen. Het is met geen pen te beschrijven wat deze afdeling betekent in het hele proces. De mensen die er werken en dan bedoel ik echt al medewerkers, van de secretaresse tot de voedingsassistente tot de verpleegkundige, het zijn allemaal kanjers en geven je dat vertrouwde veilige gevoel dat je echt nodig hebt. Ze verdienen meer als een pluim, ik neem in ieder geval een kado met een bedankkaart voor ze mee, maar het is onbetaalbaar. Maar goed dit afscheid wil ook weer zeggen dat je een stap verder bent naar je genezing en dat is ook weer een prettig gevoel.
De vlag gaat denkbeeldig uit in huize Reefs, nog even door die zwarte weken en dan weer verder. Ik ga nog even een paar dagen van tussenuit, even weg van alles en dan gaan we weer verder met dat wat me gaat genezen.
Wordt vervolgd…..
