In mijn bubbel…..
Volgens ChatGPT verwijst het woord bubbel naar een zeepbel, iets wat je omhult en je even afsluit van de buitenwereld.
Schrijven helpt mij. Als er in mijn hoofd van alles rondwaart pak ik de pen op en ga schrijven. In 2015 werd er bij mij borstkanker geconstateerd in beide borsten. Tijdens dit ziekteproces ben ik een blog gaan schrijven en tot mijn verbazing merkte ik dat het mensen helpt. Ik kreeg vaak feedback van lotgenoten dat ik hun verhaal schreef. Tijdens alle behandelingen zat ik midden in het proces om mijn bedrijf ‘Marion Reefs’ meer vorm te geven.
Langzaamaan ging mijn blog over van mijn ziekteproces naar mijn werk als afscheidsbegeleider. Mijn blog is wel altijd persoonlijk gebleven, het gaat over mijn leven en over mijn ervaringen. Met de blog wil ik ook een soort bewustwording meegeven ‘er is een zekerheid in het leven, het zal vroeg of laat eindigen’. Ik hoop dat door mijn blog openingen komen om in gesprek te gaan. In gesprek gaan over het levenseinde helpt je geliefde om de juiste beslissingen te nemen bij jouw afscheid. Afscheid nemen kun je maar één keer en goed afscheid nemen geeft weer ruimte voor de toekomst.
Volgens ChatGPT verwijst het woord bubbel naar een zeepbel, iets wat je omhult en je even afsluit van de buitenwereld.
Wereldkankerdag… Vandaag is het Wereldkankerdag. Nee, daarbij denk ik niet meteen aan mezelf, al zou ik dat misschien wat
Mijn vorige blog vroeg om een vervolg. Ik ben diep onder de indruk van de reacties die ik kreeg
Deze keer schrijf ik over mezelf. Wie ben ik eigenlijk en waarom doe ik wat ik doe? Natuurlijk gaat alles
Oh nee… ik kan je helemaal niet meer bellen. Wat zou ik graag met je willen delen dat ons vierde
Het is half zeven in de morgen. De zon staat al hoog aan de hemel. Ik lig aan het zwembad,
Er bestaat geen protocol en geen vastomlijnd draaiboek, voor afscheid nemen. Bijna alles is mogelijk en jij of de nabestaanden
Misschien denk je ‘makkelijk praten’, ik kan hier meteen een antwoord opgeven: Nee, zeker denk ik niet dat dit makkelijk
Juist vandaag denk ik niet aan mezelf als moeder, ook al hebben mijn kinderen wel aan mij gedacht. Er was
Bij gesprekken met nabestaanden komt nog steeds vaak de tweede wereldoorlog ter sprake. Ik zit met veel families om tafel
Het ouder worden is wat me bekruipt en dan niet zozeer dat ik zelf ouder word, maar hoe dat zal
Ik zie je en voel je verdriet als ik je zie lopen, het voelt alsof je met je ziel onder